Eksmisja różni się zasadniczo od egzekucji innych swiadczeń, ponieważ dotyka samych podstaw egzystencji człowieka. Do jesieni 1994 r. eksmisja polegała przekwaterowaniu dłużnika do innego lokalu. Po wejściu w życie ustawy z dnia 2 lipca 1994r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych pojawił się błędny pogląd, że ekspisję można wykonać przez usuniecie dłużnika wraz z rodziną z mieszkania, bez zapewnienia jakiegokolwiek pomieszczenia.
Niedoskonały stan prawny, w połączeniu z błedną wykładni a niektórych przepisów i brakiem rozumienia praw człowieka, stał się przyczyną orzekania i wykonywania eksmisji w sposób niezgodny ze standardami państwa prawa i miedzynarodowymi zobowiązaniami Polski w dziedzinie praw człowieka. Od końca 2000 r. przepisy były zmieniane, aby ograniczyć naruszenie prawa, lecz nadal nie wszystkie przepisy regulujące wykonywanie eksmisji są zgodne z Konstytucją.